• +32 (0)67 79 07 68
  • info@unb.be

    Actualiteit

    Volg onze actualiteit

    Niet-conventionele geneeswijzen: de wet Colla, twintig jaar later - 29 april 2019

    De wet betreffende de erkenning van niet-conventionele geneeswijzen en van hun beoefenaars van 29 april 1999, bekend als de Wet Colla, is nooit volledig uitgevoerd, noch letterlijk, noch naar de geest. De inefficiëntie van de representatieve democratie is in dit opzicht flagrant, net als in andere dossiers met een impact op de volksgezondheid en het milieu.

    Geen enkele regering heeft de wet van 20 april 1999 kunnen naleven en geen enkele legislatuur heeft deze gedurende de afgelopen twintig jaar kunnen afdwingen. Toch was deze bij de aanvang bijzonder hoopgevend. Volgens haar initiatiefnemer Marcel Colla, de toenmalige Minister van Volksgezondheid, die ik de eer had in 1999 op het Europees Parlement in Brussel te ontmoeten, ging het wel degelijk over de regulering van de niet-conventionele geneeswijzen en hun beoefenaars. De vereiste voor een kwaliteitsvolle opleiding van al dan niet gereguleerde gezondheidswerkers was voor Marcel Colla één van de essentiële voorwaarden om een veilige toegang tot de aanvullende geneeswijzen te garanderen.

    Twintig jaar later heeft de huidige Minister van Volksgezondheid, net als haar voorgangers, zowel de geest als de letter van de wet geschonden, ten koste van het streven van de patiënten om zich op dagdagelijkse basis op een natuurlijke wijze te behandelen en van de beoefenaars van niet-conventionele geneeskunde.

    De geschiedenis zal onthouden dat alle opeenvolgende regeringen, na deze waarin Marcel Colla Minister van Volksgezondheid was:

    1°) de internationale verbintenissen van België inzake primaire gezondheidszorg niet gerespecteerd hebben
    De Alma-Ata Verklaring van 12 september 1978 inzake de integratie van beoefenaars van traditionele en aanvullende geneeskunde is in België nog steeds niet in het gezondheidszorgsysteem ingevoerd, in tegenstelling tot Duitsland, Zwitserland en Portugal die onder meer de naturopathie, onze traditionele Europese geneeskunde, gereguleerd hebben. In Nederland, in de Scandinavische landen, in Engeland en Ierland is de vrijheid van uitoefening van deze geneeswijzen vastgelegd.

    2°) de Rechtsstaat met voeten hebben getreden

    Het fundamentele recht op de bescherming van de gezondheid en op een gezond milieu wordt nog steeds niet nageleefd: toename van de vervuiling op het vlak van milieu, voeding, geneesmiddelen en antimicrobiële resistentie. De vrijheid van therapeutische keuze vastgelegd in de wet op de patiëntenrechten van 22 augustus 2002 wordt evenzeer met voeten getreden. Er kunnen nochtans alternatieven worden geboden door de traditionele geneeswijzen waaronder de naturopathie. De huidige Minister van Volksgezondheid heeft de samenwerkingsvoorstellen van de naturopaten bewust naast zich neergelegd, waardoor ze ingaat tegen het algemeen belang.

    3°) de voordelen van de traditionele geneeswijzen voor de volksgezondheid genegeerd hebben, hetzij door deze te willen assimileren met sectaire bewegingen tijdens de voorgaande legislaturen, hetzij door deze vrijwillig te kleineren in de huidige legislatuur.

    4°) niet in staat waren om het budget voor gezondheidszorg te beheren zonder de toegang tot deze zorg te beïnvloeden
    Op bewijs gebaseerde publicaties bevestigen de therapeutische efficiëntie van de naturopathie tegen een lage kost. De huidige Minister van Volksgezondheid heeft deze opzettelijk genegeerd en blijft weigeren om naturopaten als gezondheidswerkers te erkennen. De Wereldorganisatie voor Naturopathie heeft alle wetenschappelijke boeken en publicaties verzameld die kunnen gedownloaded worden op haar website: http://worldnaturopathicfederation.org/research/

    De rekening wordt door de burgers, met name de meest kwetsbare, echter duur betaald: een toename van het onbehagen en van de gezondheidsstoornissen die in de conventionele geneeskunde niet waarneembaar zijn, de afwezigheid van een actief preventiebeleid (onderricht in natuurlijke gezondheid), een toename van chronische ziektes die in de conventionele geneeskunde ongeneeslijk zijn en een verhoging van de antimicrobiële resistentie, onthullen een conventionele geneeskunde die inmiddels machteloos en wanhopig is gebleken.

    Fatiha Aït Saïd Naturopaat sinds 1995
    Oprichter en Voorzitter van het ISNAT vzw (Hoger Instituut voor Traditionele Naturopathie) sinds 2012, onderwijsinstelling aangesloten bij de World Naturopathic Federation (WNF) sinds 2015
    Oprichter en Voorzitter van de BBN (Beroepsvereniging van Belgische Naturopaten) sinds 2001, lid van de World Naturopathic Federation (WNF) sinds 2015.

    Download artikel

    Menu